Skip to main content

Een streepje voor

Kortverhaal over de kracht van overtuigingen

2 minuten leestijd

Een ronde blikken doos beplakt met kleurrijke, Breugeliaanse taferelen was de schat in het huis van oma duif waarnaar ik kinderlijk verlangde. De doos zat veilig opgeborgen in de bovenste lade van de eikenhouten buffetkast die bescheiden in de hoek van de woonkamer stond. Rusteloos wachtte ik het moment af waarop oma de doos tevoorschijn haalde. De lade ging stroef open, maar het deksel van de doos wipte er met veel plezier af.

Opa duif kreeg de eerste keuze. Tergend lang keek hij naar de vele bonbons, verpakt in blinkende papiertjes, al dan niet tot strikjes gevouwen.

‘Ze kleven aan elkaar,’ grapte hij, en nam er twee. Met een knipoog gaf hij me vrijgeleide om er ook twee te kiezen.

De bonbons in een zwart-wit, rechthoekig gevouwen papiertje hadden een anijssmaak die ik vies vond. Ook de koffiebonbons in vaal beige kleur liet ik links liggen. Ik hield van de blinkend gouden strikjes met bruine snoepen waarvan de karamel langzaam op mijn tong smolt. Het gelukkigst werd ik van de chokotoffs. Die gaven het langste genot en hadden het beste van de twee, chocolade én karamel.

Ik sloot mijn ogen, stak mijn rechterhand enthousiast in de trommel en op het gevoel nam ik er twee chokotoffs uit.

‘Ik heb een streepje!’ riep ik. Ik sprong op en fier zwaaide ik met het bruine papiertje met gouden streep. Oma lachte en klapte uitbundig met haar handen op haar schoot. Opa knikte kameraadschappelijk. ‘Je bent voor het geluk geboren, jij, met je bruine kijkers ‘zei hij.

Ik lig languit op de zetel, onder mij een zacht schapenvachtje, naast mij de gloeiend hete kachel. De winter heeft mij pootje gelapt. Ik snotter sinds enkele dagen de voorraad papieren zakdoekjes vol. Mijn oren zijn dichtgeslibd en ik vertoef in een stilte die ook tussen de kale witte takken van onze appelboom hangt.

Ik staar voor me uit in de ontroerend mooie tuin en ik bedenk dat ik best veel geluk heb.

Ik vraag me af of dat door dat gouden streepje komt of door de woorden van opa die zich in mij genesteld hebben.